duco crop

"" Mache dich mein Hertzen rein, ich will Jezum selbst begraben""

De wereld beroemde tekst uit de Matheus Passion van Johann Sebastiaan Bach.
Die ik interpreteer als beschrijving van ""mijn geweten"" dus
dat je hart zo schoon is dat je er Jezus zelf mee zou kunnen begraven.

Als ik mijn geweten moet volgen,
moet ik aan Sjheik Mohammed Bin Rashid Al Maktoum vragen of
hij de militaire slachtoffers uit Nederland wil her begraven in Dubai,
want
Hoe moet ik een minuut stilte in acht nemen om doden te herdenken,
terwijl er nog miljoen doden in de massagraven liggen en
nog niet eens een rehabilitatie begrafenis hebben gehad?
Met een pluriforme grafsteen.

Er horen helemaal geen massagraven te zijn en
voor zo ver ze er nog steeds zijn
is de 4 mei met kransleggingen een belachelijke vertoning.

Ik kan die man die een paar jaar geleden,
zo heeft staan schreeuwen volledig begrijpen
want hoe moet je menselijkerwijs anders reageren op
de moord op zoveel miljoen mensen?
(het zijn zij die hun gevoelens ophouden die mij de angst om het hart jagen
en niet die man die normaal heeft gereageerd).

Zelfs Mozart is in een massagraf terecht gekomen
en nog steeds niet in ere hersteld.

Mevrouw Beatrix heeft wel eens een betoog gehouden over
Recht doen aan pluriformiteit maar
ze word niet gedragen in deze,
door haar onderdanen en
zij manipuleren haar dan ook tot een rol van;
"kakelende kip zonder kop".

Ondertussen beleef ik deze weigerachtigheid van haar onderdanen als
een terroristische ondergraving van alle midden-oosten vraagstuk onderhandelingen.
Ze roepen ook weer andere lijkencommunicatie op.
Ondertussen heb ik het nog niet eens over de stapels Palestijnse lijken
die ik achter de ruggen van de ministers en kamerleden zie
achter de benzinestations zonder Koning Faisal moskee en
voor de ingangen van Schiphol.

"wij schaken je ijskoud in een Yasser Arafat-situatie
daar ben je ook nog niet jarig mee" stelde mijn vijanden
die Hofhuis en Beatrix gelijk geven en
hun mening aan de binnenkanten van mijn bloedvaten hebben getatoeerd,
met hun week gevangenis.

Door hun operatietafel misdaad ben ik 48 uur per dag
""Viva Koning Faisal""""
geworden en is het verschil tussen Treblinka en Nederland 0,0.
Ik kan niets anders meer dan vragen
of de Opeclanden mij willen helpen emigreren naar een normaal land.
( precies de bedoeling van mijn financieele moordenaars).

Ik kan alleen nog maar herdenken dat de moffen,
de verkeerde hebben mee genomen, dus, wat moet ik?

Verlangen naar de bouw van Tchaykovski-Stadt die
is gebaseerd op het """nooit (jin) weer (jang) gevoel""
is gebaseerd op de harmonisering van Bach, Mozart, Beethoven etc.

Mijn traumatiche ervaringen in Nederland zijn
dat je niets meer durft te zeggen
want alles wat je zegt; ontkennen ze en
ze vegen gewoon klinklaar de vloer met je aan.
Ze plakken achter je rug een etiket op je,
zoals de moffen dat met Jodensterren met de Joden deden.

Als je hier niet op je 14-de ( als kleinzoon van een begrafenisondernemer)
beloofd dat je geen Palestijnse lijken voor de benzinestations ziet liggen,
bezorgen ze je zo''n levensverhaal als
"das Leben der Ander"
en ga je je beklagen bij die oranje neo-nazies van Tolsteeg,
gaan ze het voor hun verwezenlijken.
Zo ben ik in elke Nederlander Mengeler gaan zien.

Dagelijks hoor ik traumatisch Gerrit van G. zeggen;
we zetten gewoon je kaken schreef in je smoelwerk door
die piano-spasticiteit van je vader te negeren.
Politie Tolsteeg kijken je aan met van die argus ogen;
alsof ik van alles en nog wat loop te fantaseren om geld los te troggelen.

Ik ben blij met die stap van Beethoven in Tepliz want
daarmee kan ik precies mijn protest tegen massagraven kwijt en
dat de vrienden van Hofhuis en Beatrix mij als kind van 14 intimideerde met;
wij zijn keiharde zakenlieden en gaan over lijken.

Ik ben ook blij dat ik mijn Airborne-Beethoven er mee heb gemaakt want
kan beter mijn protest gevoelens uiten namens de
lijken uit beide massagraven.